در سیستم های تولید سیمان و حمل و نقل مواد فله در سراسر اروپا و آمریکای شمالی، انسداد سیلو همچنان یک مسئله پایدار است. این امر به ویژه در شرایطی که شامل پودرهای ریز و رطوبت متغیر است مشهود است. مشکلات رایج عبارتند ازپل زدن، سوراخ کردن موش، و ترشحات ناسازگار، همه اینها می توانند ثبات فرآیند را مختل کنند.

راه حل های ارتعاش ضربه پنوماتیک، مانند لرزاننده های پیستونی یا چکشی، به طور فزاینده ای برای رفع این چالش ها به کار می روند. این مقاله مناسب بودن آنها را از منظر ساختاری و کاربردی ارزیابی می کند.

سیمان و پودرهای مشابه معمولاً نشان می دهند:

• توزیع اندازه ذرات گسترده
• حساسیت به رطوبت منجر به تجمع می شود
• اصطکاک داخلی بالا

خطرات انسداد در موارد زیر افزایش می یابد:

• رطوبت بالا یا دماهای نوسان
• دوره های نگهداری طولانی که باعث تراکم می شود
• طراحی ناکافی قیف یا زبری سطح

• تشکیل قوس های پایدار (پل)
• کانال های جریان موضعی (حفره موش)
• ترشحات نامنظم یا قطع شده

ویبراتورهای ضربه ای پنوماتیکی با استفاده ازهوای فشرده برای راندن پیستون یا چکش، وارد کردن نیروهای ضربه دوره ای به دیوار سیلو:

• ضربه فوری قوس های مصالح را می شکند
• عملیات متناوب از تفکیک مواد جلوگیری می کند
• انرژی متمرکز انسدادهای شدید را هدف قرار می دهد

در مقایسه با ارتعاش مداوم (به عنوان مثال، انواع توربین یا توپ)، ارتعاش ضربه ای موثرتر استتجمع مواد سرسخت.

طراحی‌های مختلف ویبراتور پنوماتیک اهداف متمایزی را دنبال می‌کنند:

بهترین مناسب برای:

• انسداد شدید یا مکرر
• پودرهای با چگالی بالا مانند سیمان
• الزامات تمیز کردن متناوب

بهترین مناسب برای:

• حفظ جریان مواد ثابت
• جلوگیری از تجمع جزئی
• پشتیبانی از سیستم های پردازش مداوم